Leven na de geboorte

Gelezen op een Hyves

Is er leven na de geboorte?

Er was eens een tweeling in de baarmoeder. Er ontspon zich een gesprek. “We zijn aan het veranderen, zei de een, wat kan dat betekenen?”

“Dat betekent", antwoordde de ander, "dat we geboren gaan worden”. De twee huiverden en werden bang. Want ze wisten, dat met de geboorte het leven hier ten einde was en dat ze de wereld waarin ze nu leefden zouden moeten verlaten. “Geloof jij eigenlijk in een leven ná de geboorte?”, vroeg de een. “Jazeker, dat is er. Ons leven hier is enkel bedoeld om te groeien en te ontwikkelen, zodat we ons op het bestaan na de geboorte kunnen voorbereiden en sterk genoeg zullen zijn voor dat bestaan.”

“Nonsens, dat bestaat toch niet. Hoe moet dat er xfcberhaupt uitzien, zo’n leven na de geboorte?” – “Dat weet ik ook niet precies. Maar zeker zal het er veel lichter en helderder zijn dan hier. En misschien zullen we dan rond kunnen lopen en met de mond eten.”
“Wat een onzin! Rondlopen, dat gaat toch helemaal niet. En met je mond eten, wat een raar idee. We hebben toch de navelstreng die ons voedt. Bovendien gaat rondlopen ook daarom al niet, de navelstreng is nu al vaak veel te kort.” – “Toch, ik weet zeker dat het kan. Het is allemaal alleen een beetje anders dan hier.”

“Er is nog nooit iemand teruggekomen van ‘na de geboorte’. Met de geboorte is dit leven ten einde. En het leven hier is alleen maar donker en een kwelling. Als de zin van conceptie en al ons groeien en ontwikkelen niet anders is, dan dat het allemaal eindigt met de geboorte, dan is dit bestaan werkelijk absurd.”
“Ook al weet ik niet precies hoe het leven na de geboorte eruit ziet, we zullen dan in ieder geval onze moeder zien en ze zal voor ons zorgen.” – “Moeder? Jij gelooft in een Moeder? Waar is ze dan?”

“Nou hier, overal om ons heen. Wij zijn en bestaan in haar en door haar. Zonder haar konden we helemaal niet bestaan.” – “Onzin! Van een moeder heb ik nog nooit iets gemerkt of gezien, dus bestaat ze ook niet.”
“Toch, soms, als we stil zijn, kun je haar voor ons horen zingen. Of voelen hoe ze onze wereld streelt.”

Tja, dat geeft toch te denken…..

Imagescai1y29i

Advertenties

spuug

In het vorige logje werd gevraagd  hoe het kwam dat ik zo ongeveer wist wat er met het konijn aan de hand was.
Ik heb 15 jaar als vrijwilligster gewerkt op een kinderboerderij, dan leer je dus dat soort dingen, doordat je ze telkens weer meemaakt, jaar na jaar.

Zo hadden we op die kinderboerderij ook  alcapa’s,  een mannetje en een vrouwtje.
Die heb je niet zomaar natuurlijk, dan wil je daar op een gegeven moment ook een klein, schattig, lief  alcapaatje bij zien.
Maarx85.. man en vrouw leefden als broer en zus, er gebeurde niks tussen die twee, niks geen zwangerschap dus.

We kregen als tip om die twee eens een tijdje gescheiden te laten leven., als ze dan weer bij elkaar zouden komen zou er uit vreugde van het weerzien wel eens een paring kunnen plaatsvinden.

Zo gezegd, zo gedaan, het mannetje moest maar tijdelijk naar de wei aan de andere kant.

Met de andere kant bedoelden we dus de andere kant van de vijver , waar we als kinderboerdeij ook nog een weide ter beschikking hadden.

Mannetje halster omgedaan, touw aan halster en twee andere vrijwilligers zouden hem wegbrengen terwijl ik bij het vrouwtje zou blijven.

De eerste 10 meter ging goed, mannetje liep mooi meex85x85 toen kwam er dus de brug waar hij overheen moest.

Tja, en dan zijn alcapa’s net als lama’s, ze gaan er dus bij liggen als ze iets niet vertrouwen, en zie ze dan maar eens overeind te krijgenx85..

De twee heren krabden zich eens achter de oren en al gauw hadden ze een planx85x85

Heer 1 had het touw vast en heer 2 zou achter het liggende beest gaan staan.

Heer 1 zou tot 3 tellen en bij 3 zou de een aan het touw trekken en de ander zou het beest een schop onder zijn kont geven. De verwachting van de heren was dat de alpaca dan op een draf over de brug zou gaanx85x85

Hoe anders kan het lopenx85x85 bij 3 vloog de alpaca inderdaad overeindx85.alleen niet om in een draf over de brug te gaan, maarx85.om te spugen!!!!

Het duurde maar even en heer 1 zat van boven tot onder onder de alpaca-spuug!!  En stinken dat dat doetx85. Dat wil je echt niet ruiken! Ook hierin lijkt de alpaca dus op zijn grotere broer de lama!

Mij kon je afvoeren,  ik lag natuurlijk helemaal dubbel en kon met moeite de boel droog houdenx85.. twee dagen later had ik nog zere kaken van het lachen.

Meneer 2 heeft de alpaca met een omweg toch in de andere wei gekregen, hij moest met het dier het hele dorp door en via een drukke weg richting de andere wei.

Meneer 1  ging uiteraard naar huis, zo’n anderhalve kilometer verderop, op zijn fietsjex85 daar aangekomen mocht hij van zijn vrouw niet binnenkomen,  hij moest zich achter het huis uitkleden tot op zijn ondergoed en mocht toen richting douche.

En met de alpaca’s??
Het was een goede tip, ruim anderhalf jaar later werd er een jong geboren!

Alpaca_lg