Weggeven

Op facebook heb je de zogeheten weggeefhoeken, ken je die?
Mensen die iets over hebben, bieden het op zo’n hoek aan en mensen die het willen, reageren en halen het op. Dat is in het kort de werkwijze.

Omdat wij ook veel spullen hebben die hier staan te verstoffen zijn we lid geworden van enkele van die hoeken. Wij blij, mensen blij, huis opgeruimd, dat was zo het idee.
Maar ik word helemaal niet meer zo blij van enkele weggeefhoeken, daar krijg je wel hele rare reacties.

Sommige dingen zijn namelijk reuze populair op de hoeken, meerdere mensen hebben er belangstelling voor, dus krijg je veel reacties. Maar nu komt het. Je inbox stroomt vol met zielige verhalen, het ene verhaal nog schrijnender dan het andere verhaal. Alles wordt je inbox ingegooid, opdat je maar besluit om het zo snel mogelijk te geven aan juist dat zielige persoon. 
Pffff, je weet niet meer wat je er mee aan moet en besluit het gewilde artikel maar te verloten. Dolgelukkig komt iemand het ophalen en jij bent blij dat je er van af bent. Denk je!
Want daar stroomt je inbox weer vol, vol met berichten van mensen die vinden dat je het aan de verkeerde persoon hebt gegeven. Persoon is niet zielig genoeg, krijgt al zoveel via de weggeefhoeken en meer van dat soort berichten. 

Bijna op hetzelfde moment werden de regels veranderd, mensen mochten ook spullen vragen. Heel netjes en voorzichtig kwamen de eerste vragen. Heeft er iemand misschien nog een suikerpotje over? Heeft er iemand nog een oude stationsfiets voor mijn zoon? Zulk soort vragen, daar begon het mee.

Nu niet meer, brutale mensen hebben de halve wereld, denken ze. Er wordt gevraagd om complete inboedels, huisraad, fietsen en zelfs de vraag om een scooter heb ik voorbij zien komen. En dan ook nog wensen ook, graag lichtgrenen meubels, of een fiets met minimaal 5 versnellingen, een babykamer in de kleur wit. 

Ik snap dat niet, wees blij met wat je krijgt, kijk een gegeven paard niet in zijn bek. Krijg je het niet, jammer dan, volgende keer beter.
En dat vragen? Ik zou het niet eens durven, al helemaal niet om zulke grote of dure dingen.

Komt misschien ook door mijn opvoeding. Mijn ouders riepen nog al eens: “Kinderen die vragen, worden overgeslagen!”
Het lijkt er op dat dat tegenwoordig niet meer veel geroepen wordt!

Lid van de weggeefhoeken ben ik nu niet meer, heb me afgemeld. Onze spullen gaan weer gewoon naar de kringloopwinkel, of anders naar de weggeefwinkel in de stad.

Advertenties