Gedichten

Het is de week van de gedichten, nog tot en met 7 februari.
Dat doet mij denken aan de lessen Nederlands in de brugklas. Daar maakten wij kennis met het lezen en begrijpen van gedichten.
Een van de eerste gedichten waar wij mee aan het werk moesten was het gedicht   “De tuinman en de dood”, een kort gedicht van Pieter Nicolaas van Eyck.

Heel indrukwekkend vond ik dat gedicht, nu jaren later vind ik het nog steeds een mooi gedicht. Het gedicht stamt uit 1926, is niet al te serieus geschreven en heeft een verrassende ontknoping. Toch behandelt de schrijver een serieus onderwerp.

Van alle gedichten die we in die jaren hebben moeten behandelen is dit toch wel het gedicht dat mij het meest is bijgebleven!

De tuinman en de dood

Een Perzisch Edelman:

Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: “Heer, Heer, één ogenblik!

Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.

Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.

Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!” –

Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in ’t cederpark de Dood ontmoet.

“Waarom,” zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
“Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?”

Glimlachend antwoordt hij: “Geen dreiging was ‘t,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,

Toen ‘k ’s morgens hier nog stil aan ’t werk zag staan,
Die ‘k ’s avonds halen moest in Ispahaan.”

P.N. van Eyck

Advertenties

2 gedachten over “Gedichten

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s