soms zit het mee, soms….

Vlak na mijn bezoek aan de mondhygieniste (zie vorige blog) viel er een folder van de Blokker op de deurmat.
Laten ze nou de elektrische tandenborstel die mij geadviseerd hadden in de aanbieding hebben… dat is nog een mazzel hebben.
De Blokker zit hier aan de overkant, dus de volgende dag even de weg overgestoken en zo’n elektrische borstel gekocht.

Enthousiast poetste ik er mijn gebit mee, elke dag weer.
Tot vorige week. ik kwam thuis uit de nachtdienst, poetste mijn tanden en wou in bed stappen.
Ineens voel ik wat in mijn mond, bleek er een heel stuk van mijn kies te zijn afgebroken!
Nou is mij dat al wel vaker gebeurd, dus echt in paniek raak ik daar niet van.
Ik zou het de week erop wel even laten repareren, dan had ik meer tijd om naar de tandarts te gaan bedacht ik bij mijzelf.
De volgende ochtend, weer uit de nachtdienst, weer mijn gebit aan het poetsen, rolde er een complete vulling door mijn mond.
Tja, toen kon ik er niet meer onderuit, dit moest toch eigenlijk wel zo snel mogelijk gerepareerd worden.

Ik dus ’s middags naar de tandarts. Zijn eerste woorden bij het zien van het gat: "Nou, daar heb ik geen microscoop bij nodig om die krater te zien!"
Snel ging de man aan het werk om het gat te dichten. En wat zegt hij na afloop: "Gebruik de eerste paar dagen maar niet je elektrische borstel, misscnien is dat wel niet helemaal goed voor jouw kies."
Nu heeft de nieuwe borstel dus al een aantal dagen rust, ik poets weer op de ouderwetse manier.
Morgen zal ik weer eens beginnen met elektrisch poetsen, nu maar hopen dat het goed gaat.

Maar dat is niet de enige pech hoor, die ik had.
Een uurtje geleden begon ik een beetje trek te krijgen, dus ik richting keuken.
Dar kwam ik erachter dat ik geen brood uit de vriezer had gehaald. Maar ik zag dat we nog wat stokbroodjes hadden liggen om af te bakken. Dat is natuurlijk ook lekker.
De combimagnetron was zo voorverwarmd, dus het broodje lag er al snel in om af te bakken.
Negen minuten zou het duren, dan had ik mijn heerlijke stokbroodje.

Ach, in die negen minuten kon ik natuurlijk mooi nog even naar het toilet en ook nog wel even naar boven om te kijken of de wasmachine al klaar was.
De wasmachine was nog niet klaar, dus ik was al vrij snel weer beneden.
Daar kreeg ik de schrik van mijn leven: de hele keuken en woonkamer stond blauw van de rook!

Snel heb ik de magnetron uitgedrukt en de ramen en deuren opengegooid. Mijn ogen begonnen te tranen, ik kreeg haast geen lucht meer, dus zelf ben ik ook snel naar buiten gegaan.
Tien minuten heb ik buiten gestaan voordat ik weer  naar binnen kon. Wat er mis is gegaan weet ik niet.
Alleen het broodje lag in de magnetron, verder lag er niks in of op.

Nu is de magnetron ondertussen wel afgekoeld, ga ik hem maar eens schoonmaken.
Daarna ga ik maar eens een broodje eten, die zal nu wel ontdooid wezen.

Advertenties

poetsen

Het was weer zover, ik werd bij de mondhygieniste verwacht. Elke drie maanden lig ik daar in de stoel en reinigt ze mijn gebit. Alle tandsteen haalt ze weg met een krabbertje, ook onder het tandvlees. Niet echt prettig, maar het helpt wel. Ik heb lang niet meer zoveel gaatjes als voor die tijd. Het is toch alweer een jaar geleden dat ik een gaatje had, terwijl ik daarvoor elke 2 xe0 3 maanden wel in de stoel lag om een gaatje, gat of zelfs krater te laten vullen.

Maar goed, ik lag daar dus bij de mondhygieniste in de stoel. Al babbelend deed ze haar werk, als ze een antwoord van mij verwachtte, haalde ze het tangetje even uit mijn mond en ging daarna weer verder.
Op een gegeven moment begon ze over het poetsen, of ik dat handmatig of elektrisch deed.
Handmatig dus.
Het leek haar voor mijn gebit beter als ik het elektrisch zou doen, mijn gebit zou ik dan zelf veel beter schoon kunnen houden, zodat zij mij wat minder hoefde te pijnigen met haar tangetjes.

Enthousiast begon ze te vertellen over elektrische tandenborstels.
Ze legde de werking van zo’n borstel uit en beloofde mij ook een folder mee te geven over hoe zo’n borstel te gebruiken.
En ik moest absoluut niet de duurste halen, dat was echt niet nodig, een middenklasse zou ook goed wezen.

Ze haalde het tangetje uit mijn mond, ze was klaar, alleen nog even polijsten.
Ik maakte van de gelegenheid gebruik om te vragen wat zo’n middenklasse borstel ongeveer zou kosten.
"Oohh, die kost zo rond de 60 xe0 70 euro.", antwoordde ze.
"Jeetje, " was mijn reactie, "Wat mag de duurdere borstel dan wel niet kosten??"
Nou die kostten dus rond de 150 euro vertelde de mondhygieniste.

Vol verbazing zakte mijn mond nog iets verder open, dankbaar begon ze te polijsten.
Met een keurig schoongemaakt en gepolijst gebit liep ik even later weer naar buiten.
Mijn hele leven heb ik mijn gebit gepoetst met een tandenborstel van een paar euro, 60 euro is in mijn ogen echt een gigantisch bedrag!

Ik moet er nog maar eens even over nadenken, wat zouden jullie doen?

Images