collega

Al een aantal zaterdagen achter elkaar hebben we een feestje van het werk.
Een feestje met alle EHBO’ers en BHV’ers, een feestje van een collega die 25 jaar getrouwd was. En tot slot nog een feestje van een collega die 25 jaar in dienst was.
Allemaal feestjes waar je dus met je collega’s zit.
Maar ach, feestjes met collega’s zijn altijd wel leuk hoor, ze moeten alleen niet allemaal achter elkaar komen, maar een beetje meer verspreid over het jaar.

Verheugd was ik dus dat we vorige week een feestje hadden van twee vriendinnen die samen de respectabele leeftijd bereikt hadden van 100 jaar. De een 48 jaar, de ander 52, samen 100 dus.
Eindelijk eens een feestje zonder collega’s, hoe aardig die mensen ook zijn. Eindelijk eens een feestje waar niet over het werk gepraat zou worden.

Nadeel was wel dat we er helemaal voor naar Noord Brabant moesten, maar goed, je moet er wat voor over hebben.

Dus kwamen wij vorige week na anderhalf uur rijden aan in het Brabantse land.
Het was al gezellig druk en met een kopje koffie schoven wij aan bij een aantal bekenden.
Op een gegeven moment kwam er nog een bekende binnen, zij had sinds een tijdje een nieuwe partner en wou haar natuurlijk even voorstellen.

A. heette ze, een vlotte meid, die gezellig kletsend bij ons bleef staan.
Natuurlijk had ze al gauw door dat wij niet uit Noord Brabant kwamen en logischerwijs vroeg ze dus waar wij woonden.

"Goh, Deventer", zei ze, "daar ben ik wel eens geweest voor mijn werk!"
Ze vertelde dat ze als lid van de ondernemingsraad ook weleens voor vergaderingen naar de vestiging in Deventer moest. En er was nog een vestiging ergens in een dorpje bij Deventer in de buurt, waarvan ze even niet meer op de naam kon komen….

En toen viel het kwartje…..

Juist ja, ze werkte op de vestiging van ons bedrijf in Noord Brabant, wij werken op de vestiging in het dorpje waarvan zij niet meer op de naam kon komen.
Wij waren dus gewoon collega’s!!

Hoezo feestje zonder collega’s?
Hoezo niet praten over het werk?

Maar het was wel erg leuk om eens een collega te spreken die je helemaal niet kent omdat ze in een andere vestiging werkt.

Feestmuts

warm

Al een tijdje was de kachel van mijn auto kapot. Althans, de knop om de luchtstroom te regelen was kapot.
Er was geen beweging meer te krijgen in die knop, dus ook geen koude/warme luchtstroom meer in mijn auto.

Dat was best lastig, vooral bij vochtig weer. De ramen beslaan dan, dus reed ik met het raam een stukkie open.
Dat was de makkelijkste en goedkoopste oplossing vond ik.

Na de nachtvorst van afgelopen week dacht ik daar toch iets anders over….. tjonge, jonge, wat was dat koud!!
Eerst al geruime tijd de ramen schoonkrabben en dan ook nog eens met het raampje open naar huis rijden.

Je snapt wel, dat de auto toen heel snel bij de garage stond….
Ach, zeiden ze daar, een uurtje werk, dan is de auto weer klaar en zit je weer lekker warm. We bellen je wel als je de auto weer op kunt halen.

Halverwege de middag ging de telefoon. Er zat een nieuwe knop op, maar……. er was nog steeds geen luchtstroom in de auto. Er moest dus nog iets anders kapot wezen.
Eind van de middag weer de garage aan de telefoon, het hele dashbord lag er ondertussen uit, maar nog steeds niet gevonden waar het aan lag….. ze kwamen wel een leenauto brengen. Gratis leenauto, service van de zaak.

Hou deze auto maar totdat de jouwe weer klaar is, werd er bij aflevering verteld. En op zo’n toon, dat het nog wel even duren zou voor ik mijn eigen auto weer terug heb.

Het is nu zaterdag, mijn auto staat nog steeds bij de garage, al vanaf woensdag dus.
Het zal mij benieuwen wanneer hij eindelijk klaar is, zal wel niet voor maandag of dinsdag wezen.
Maar ach, ik rij lekker rond in de leenauto, rijdt prima hoor.  Staat wel veel reclame op van het garagebedrijf, beide zijkanten plus de achterkant staat er vol mee.

Maar het allerbelangrijkste: het raampje hoeft niet open en ik zit lekker warm!!