super

Een paar weken geleden besloot een supermarkt hier een paar wijken verderop in de stad om de winkel te gaan verbouwen.
Tot hun grote schrik troffen ze in hun pand asbest aan. Meteen werd de winkel gesloten. Want asbest en winkelend publiek, dat ging nu eenmaal niet.

De supermarkt staat in een wijk waar relatief veel ouderen wonen. Die mensen waren natuurlijk niet blij met de sluiting. Hoe moesten ze nou aan hun boodschappen komen? Niet iedereen is in staat om naar een ander gedeelte van de stad te gaan om zijn spulletjes te kopen. En de staking van de buschauffeurs maakt het er al helemaal niet eenvoudiger op.

Maar de supermarkt in kwestie had een oplossing.
Elke werkdag, tussen 9.00 uur en 16.00 uur rijdt er nu een busje, die de mensen brengt en haalt van de gesloten supermarkt naar de supermarkt bij ons op het winkelcentrum.
Hier staat namelijk ook een filfiaal van dezelfde supermarkt. Prima oplossing zou je denken.

Maar verbaasd stond ik vorige week te kijken naar de gebeurtenissen.
Dat de ouderen ook kijken bij de andere winkels die haar zijn, prima. Daar heeft de bedrijfsleider van de supermarkt ook geen problemen mee. Gerust kunnen ze even naar de slager, bakker, boekhandel of postagentschap naar binnen lopen.

Maar dat ze vrolijk met een tas vol boodschappen van de concurende supermarkt weer het busje instappen….

Nee, ik denk niet dat de bedrijfsleider daar erg vrolijk van wordt….

Supermarkt

Advertenties