voorbij

Afgelopen oudejaarsnacht…

Brandde er een school af, een school die hemelsbreed op nog geen honderd meter van ons huis staat.
Wat een toestand was dat, de brandweer had erg veel last van de mist. Ze kwamen stapvoets aanrijden omdat de chauffeur maar een zicht had van ongeveer twee meter. Tijdens het blussen moest de commandant van de brandweer de slangen volgen om bij zijn mannen te komen, hij kon ze anders niet vinden, zien deed hij ze niet.

De volgende dag was de brandweer de hele dag nog bezig met nablussen. Vele buurtbewoners kwamen langs lopen om te kijken of er nog wat over was van de school. Ook kinderen kwamen kijken, sommige wisten niet hoe te reageren. Moesten ze nou blij of verdrietig wezen?  Het merendeel was toch wel bedroefd. Gelukkig zitten de goede herinneringen in hun hoofdjes en niet in een afgebrand gebouw.

De rest van de vorige week is de gemeente druk op zoek geweest naar een noodoplossing, zodat de kinderen zo snel mogelijk weer naar school kunnen. En die oplossing is gekomen, er is nog een pand vrij hier in de stad waar ze in kunnen. Elke dag worden de kinderen met bussen gehaald en gebracht.

Maar zoals zo vaak, heeft elk nadeel ook zijn voordeel….
De regeling gaat pas overmorgen in, voor de kinderen hier in de buurt is de vakantie dus nog niet voorbij…

School

P.S. dochterlief zit al op het voorgezet onderwijs, zij is dus gewoon naar school vertrokken vanmorgen. Ook was het niet de lagere school waar ze op heeft gezeten.

Advertenties

8 gedachten over “voorbij

  1. Krijg geen post door, dus ik hoop dat ze nou eens klaar zijn bij weblog, gister lag dat pokke ding er ook de hele dag uit. Maar ik zag net dat je al bij de smoelensmid was geweest, hoop dat het meegevallen is,..Hou je taai meis, komt wel goed liefje ( zeggen ze in de reclame ook altijd, schijnt te helpen)
    Liefs van leny

  2. die kinderen zullen er misschien niet rouwig om zijn…
    Maar toch heel vervelend wellicht voor de ouders die weer aan de slag moeten deze week, en hierdoor extra oppas moeten voorzien…

    Groetjes,

    Billy

  3. Gelukkig dat de kinderen er geen traumatische herinnering aan hebben. Het heeft natuurlijk wel wat dat ze nog even vrij hebben. En over een poosje een nieuwe school. Dan is het leed al snel vergeten denk ik.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s