omweg

Sinds enkele weken zijn de tijden voor de nachtdienst veranderd. We werken nu van half 9 ’s avonds tot 5 uur in de ochtend. Eerder begonnen we om half 10 en gingen we om 6 uur weer naar huis.

Ik vind er wel een nadeel aan, aan die nieuwe tijden, het uurtje dat ik na het eten even mijn mail ging lezen/beantwoorden, de logjes las en daar reageerde, is nu vervallen. En eigenlijk heb ik nog geen vaste tijd weer om dat te doen. Sommige mensen heb ik van de week ’s morgens in alle vroegte bezocht, maar eigenijk vind ik dat voor mijzelf ook geen oplossing. Maar even kijken hoe ik dat ga oplossen in de toekomst, want ik wil wel graag bij jullie blijven lezen en reageren.

Natuurlijk heeft het ook wel voordelen, die nieuwe werktijden.
Zo is het heerlijk rustig op de weg ’s morgens om 5 uur en kan ik vlot de 19 kilometer naar huis rijden.
Tot van de week…

Van de week reed ik naar huis en op nog geen twee kilometer van mijn werk af, kwam ik achter een auto te rijden.
Die auto reed ongeveer 60 kilometer per uur, terwijl het een 80 kilometerweg is.
Geen probleem natuurlijk, dat mag ook, maar ik wou toch wat sneller en besloot hem in te halen.

Richtingaanwijzer uit, van rijbaan veranderen en…. toen gaf de automobilist gas bij en kon ik dus niet meer inhalen. Ik reed er dus weer achter. Plots trapt mijn voorganger op de rem, en nog een keer en nog een keer.
Weer probeer ik hem in te halen, de automobilist begint te slingeren, ik kan er dus weer niet voorbij.

Er zaten twee mensen in die auto, de passagier zat bijna achterstevoren om te kijken naar mij en mijn auto, niet dat hij veel zag denk ik, want het was donker. Ik kreeg toch wel het idee dat het pesterij was waar die twee mee bezig waren.

Nog een keer heb ik geprobeerd om ze in te halen, weer lukte het niet om er voorbij te komen.
Daarop deed de automoblist voor mij zijn mistachterlicht aan.

Ondertussen waren we zes kilometer verderop, moest ik er nog 13 voordat ik thuis was. Bij het volgende dorp aangekomen, ben ik maar afgeslagen en via een andere weg naar huis gereden.
Dit was naar mijn idee de veiligste oplossing, dan maar een paar kilometer omrijden.

Wat zou jij gedaan hebben?

Rijbaan

Gevallen

Al drie jaar zit dochter op paardrijden. Al die tijd zat ze in een groep voor kinderen/mensen met een beperking. Doordat de groep de laatste tijd van samenstelling is veranderd en dochter beter is gaan rijden mocht ze naar een reguliere groep.

Apetrots was ze natuurlijk en het gaat ook hartstikke goed in die groep.
Er was alleen een nadeel, dochter kon nog niet galopperen en de rest van die groep kon dat wel.
Tijd dus om dochter de galop aan te gaan leren.


Afgelopen donderdag was het zover, ze zou de eerste beginselen leren.
Al gauw had ze het onder de knie en galoppeerde ze een stukje.
En nog een stukje en nog een stukje.
Nog een stukje mocht ze en toen….

Raakte ze haar evenwicht kwijt, trok daardoor aan de linkerteugel, paard maakte dus een scherpe bocht naar links en….

Daar vloog dochter door de lucht, landde op haar zij in de bak, rolde nog een paar meter verder en bleef stil liggen.

Verbaasd en geschrokken keek ze om haar heen, de instructeur beval haar te blijven liggen en iemand zette haar paard een eindje verderop neer.
Gelukkig bleek al snel dat ze niks mankeerde, behalve de schrik was er niks aan de hand.

Vijf minuten later zat ze alweer op haar paard en stapte vrolijk rond.

Na de les zei ze doodnuchter: "Ach, iedereen valt er weleens vanaf, dus nu heb ik dat ook eens meegemaakt."
Eenmaal thuis bleek dat haar paardrijbroek en cap kapot waren.
De broek valt nog wel te maken, de cap uiteraard niet.

Zo levert die val haar ook nog een nieuwe cap op… hoe was het ook alweer… juist ja… ieder nadeel heeft zijn voordeel. Wink_1

Paardrijden1_1

P.S. in de groep voor kinderen met een beperking ( bijv. autisme, spierziektes, adhd, geestelijk gehandicapt, enz., enz.) zijn nog een paar plaatsen vrij voor nieuwe ruiter(tje)s. De lessen worden op de woensdagavond gegeven van half 7 tot 8 uur op een manege in de buurt van Deventer en er is 1 op 1 begeleiding. Mocht je iemand kennen die graag in deze groep wil meerijden, laat diegene dan even contact met mij opnemen, dit kan gewoon via het mailformulier op deze pagina.

prijs (vervolg)

Daar gingen we dan gistermiddag (zondag), op weg naar de binnenstad waar het grote feest zou zijn.
Aangekomen kregen we een button met de tekst "groen" erop en een flink aantal consumptiebonnen. Voor het podium was een flink stuk afgeschermd met dranghekken en er stonden sta-tafels opgesteld, dat was de plek voor de prijswinnaars. Wij stonden de de hele middag eerste rang.

Bij de supermarkt kreeg je de afgelopen weken of oranje bonnetjes of groene bonnetjes, al naar gelang het bedrag wat je besteed had. De oranje bonnetjes deden mee voor de hoofdprijs, een auto, en de groene bonnetjes voor de overige prijzen.
Wij hadden in beide kleuren bonnetjes ingeleverd, maar een van onze groene loten was getrokken uit de doos en deden wij dus mee voor de overige prijzen.

En daar stonden we dan, Leonie Sazias was de gastvrouw en mocht het geheel aan elkaar babbelen.
Een notaris had per supermarkt de bonnetjes van de prijswinnaars in emmers gedaan en elk half uur werden er prijzen verloot, elke supermarkt een winnaar.
Tussendoor speelde een bandje, leuk repertoire, werd leuk gebracht.

Heel wat prijzen hebben we voorbij zien komen, blenders, kaartjes voor een musical, kaartjes voor de Winter-Efteling, fietsen en weekendjes weg.
Echt letterlijk voorbij, wij hadden dat niet gewonnen.

Aan het eind van de middag werd door middel van een mooie lasershow de namen bekend gemaakt van de winnaars van  een auto. Vijf supermarkten, dus vijf auto’s en dus vijf gelukkige winnaars.

Wij hadden de troostprijs: een boodschappenpakket, ter waarde van 50 euro, plus een mooie bos bloemen.
Nou, troostprijs of niet, wij zijn er blij mee.

Prijs_plus_supermarkt_004

Prijs

Zes weken lang werd er bij de supermarkt hier aan de overkant een actie gehouden. Het was een landelijke actie, die actie waarmee je een auto kunt winnen.
Bij een bepaald bedrag aan boodschappen kreeg je een bon, die kon je invullen en inleveren. Elke week werden er een aantal bonnen getrokken en die mensen hebben dan een prijs gewonnen.

Elke week hadden wij wel een aantal bonnen. Elke week hebben we ze trouw ingeleverd. Nooit werden we getrokken uit de grote bus met misschien wel honderden bonnetjes.
Tot vanmiddag de telefoon ging.

"Met Pammie"
"Hallo," klonk een mannenstem, "hebt u morgenmiddag wat te doen?"
"Euhh, nee, hoezo?"vroeg ik verbaasd, al denkende wie er in vredesnaam aan de andere kant van de lijn hing.
"U spreekt met de bedrijfsleider van uw supermarkt en ik kan u meedelen dat u voor morgenmiddag bent uitgenodigd. U bent een van de prijswinnaars."

Stomverbaasd was ik, maar ook blij natuurlijk.

Nu worden we morgenmiddag verwacht op een groot plein hier in de stad. Daar vindt een groot feest plaats met onder andere Leonie Sazias en Erik Hulzebosch. Georganiseerd door de supermarkten die meededen aan de actie. Alle prijswinnaars van de afgelopen weken zijn uitgenodigd om hun prijs in ontvangst te nemen.

Ik heb nog geen idee wat ik nou gewonnen heb, maakt ook allemaal niet uit.
We krijgen een VIP-behandeling, zitten eerste rang, heerlijk droog, met hapje en drankje.
Dat is op zich natuurlijk al fantastisch! En dan krijgen we ook nog eens een prijs mee naar huis, ons weekend kan nu al niet meer stuk!

Wordt vervolgd…

Kado

dagje uit?

Als je kind op schoolreisje gaat, ben je blij dat je kind weer veilig en wel thuis komt na een prettige dag. Natuurlijk weet je dat er ook weleens wat kan gebeuren met zo’n bus, maar daar sta je over het algemeen niet zo lang bij stil. Je gaat er bijna als vanzelfsprekend vanuit dat het jouw kind niet overkomt.

Toen dochterlief jaren terug in groep 3 zat, ging ze ook op schoolreis. Op de terugweg kwam de bus met pech stil te staan. Dochter en haar klasgenootjes stonden toen een tijd lang achter de vangrail langs de snelweg te wachten op een vervangende bus. Gelukkig is dat allemaal goed afgelopen en kwam de hele klas veilig weer aan bij school.

Vorige week zou zoonlief op excursie gaan. Hij zit in de derde van het VMBO en dan ga je niet meer op schoolreis, maar op excursie. Is bijna hetzelfde, je gaat met de bus ergens heen, verblijft daar een dag en komt met de bus weer terug.

Rond de klok van negen uur vertrok de bus, zoonlief zat er uiteraard in, hij had er zin in.
Als ze goed en wel op weg zijn, ze zijn zo’n 15 kilometer van school, ontstaat er filevorming.
De buschauffeur mindert uiteraard vaart. Helaas had de chauffeur van de vrachtwagen erachter dat niet op tijd door. Hij remde te laat, kon nog net zijn stuur naar links gooien en knalt tegen de linkerachterkant van de bus.

Even later stonden alle kinderen geschrokken naast de bus. Gelukkig waren er geen zwaargewonden, twee personen moesten zich laten behandelen in het ziekenhuis, maar waren dezelfde dag ook weer thuis.
De chauffeur van de vrachtwagen moest door de brandweer uit zijn wagen bevrijd worden, gelukkig vielen ook zijn verwondingen mee.

Een uurtje later waren de kinderen weer terug op school, waar ze door hun geschrokken ouders/verzorgers weer opgehaald konden worden.

Met zoonlief gaat het goed, hij heeft wat spierpijn gehad na het ongeluk maar verder heeft hij geen lichamelijke klachten.
Thuis en op school wordt er veel over gepraat, het kost toch tijd om zoiets te verwerken ook al ben je er goed vanaf gekomen.

Gelukkig staan er de komende tijd geen excursies op het programma, kunnen we even rustig bijkomen.

Bus