Hoe is het nu?

Tja, hoe is het nu?
Omdat ik na de operatie alsmaar misselijk bleef, last had van zuurbranden, en ander ongemak, mocht ik vandaag voor een maagonderzoek naar het ziekenhuis.

Je weet wel, zo’n onderzoek waarbij je een slang met lampje en camera moet doorslikken. Al kokhalzend verdween die slang naar binnen richting maag. Onderweg daar naar toe zag de arts al dat mijn slokdarm ontstoken is, in de maag aangekomen zag hij dat er wel ontzettend veel gal in mijn maag zat en hij zag een scheurtje in het middenrif. Niet goed dus allemaal, ik heb gelijk medicijnen voorgeschreven gekregen.

De klachten die ik heb zijn gekomen na de operatie, dus mijn vraag was dus aan de arts of dit en gevolg was van de operatie. Hij zei van niet, die kans was wel erg klein, maar dat moest ik maar bespreken met de chirurg die de operatie had gedaan. Dat ga ik dus over twee weken doen.

Dan het werk.
Nee, ik hoefde geen ramen te lappen en ook hoefde ik niet meer in het magazijn te werken.
Nee, niets van dat alles, de bedrijfsarts had wat anders bedacht: ik mocht gewoon mijn eigen werk weer doen…

Afgelopen dinsdag mocht ik dus gewoon weer machines reinigen met behulp van hoge druk… zwaar werk dus.
Dat ging dus niet goed, na een uurtje ben ik ermee opgehouden, misselijk en beroerd ging ik naar huis.
Gisteravond mocht ik  "op transport" staan spullen vervoeren met een elektrische handpallet truck. Ook niet echt een daverend succes, het stuur raakte elke keer de wond en dat gehobbel wat ook niet echt prettig.

Volgende week mag ik werken van half 11 ’s avonds tot 5 uur ’s nachts.
Geen ideale tijden, mag rotklusjes opknappen, maar geen zwaar werk meer in ieder geval.

Dus hoe is het nu?
Ach, behalve bovenstaande gaat het prima met mij!

Images_smiley

Sinterpammie

Vorige week ben ik weer begonnen met een paar uurtjes werken per dag. Omdat de bedrijfsarts mijn eigen werk nog te zwaar vond op het moment mocht ik op een andere afdeling werken.

En zo kwam ik in het magazijn terecht en mocht ik de openstelling doen.
Elke ochtend krijgen medewerkers de gelegenheid om die spullen op te halen die ze nodig zijn om het werk te verrichten.
Dat loopt uiteen van een doosje paperclips tot een paar nieuwe werkschoenen.
En ik mocht dat allemaal uitdelen.
Ontzettend leuk werk dus, mensen blij maken met spullen die je niet zelf hebt betaald, maar die je zo aan ze mee mag geven.

Ik voelde mij net Sinterklaas, had alleen geen rode jas, witte baard en een schimmel tussen mijn benen.
Nee ik had een witte broek, witte jas en een oranje petje, bijna hetzelfde.

Helaas duurde het maar een week, nu mag een ander het weer doen.

Morgen maar eens kijken of de bedrijfsarts vind dat ik mijn eigen werk weer mag doen.
Ik vrees van niet. Niet dat het zo slecht met mij gaat, maar ik hoorde van de week een paar hoge heren zeggen dat de ramen van de portiersloge nodig weer eens gewassen moeten worden.
En ja, dat is bij ons bedrijf nou eenmaal een klusje voor mensen die op arbeidstherapie werken, dus ik vrees dat ik volgende week met emmer en zeem loop.
Dan kun je toch beter Sinterpammie wezen!

                                              Sinterpammie

lekkende naalden

Vorige week was ik voor de eerste behandeling bij de mondhygiëniste. En zoals wel vaker had ik bij het toedienen van de verdoving last van een lekkende naald.
De verdovingsvloeistof liep dus gewoon mijn mond in voordat de spuit bij mijn tandvlees was aangekomen.
Dat spul is ontzettend bitter, je kunt er ook behoorlijk misselijk van worden als je het doorslikt. Gelukkig mocht ik spoelen dus kreeg ik niet al te veel in mijn maag, de misselijkheid viel dus mee.

Gisteren mocht ik voor de tweede behandeling naar de mondhygiëniste en ja hoor… weer lekkende naalden.
Voor mij heel normaal die lekkende naalden bij de tandarts.
Vanaf mijn vierde jaar ga ik al naar de tandarts, heb ondertussen al 6 of 7 verschillende gehad en elke keer last van lekkende naalden.

Maar nu hoor ik de laatste week van allerlei mensen dat zij nooit of haast nooit last hebben van lekkende naalden.
Ben ik nou weer een van de weinige die er last van hebben?
Is dit nou weer iets waar ik alleen last van heb?
Heb ik elke keer een tandarts die een onvoldoende had voor het onderdeel verdoving toedienen?

Kortom… ben ik de enige die precies weet hoe de verdovingsvloeistof smaakt of weten jullie het ook?

Lekkende_naald

eindelijk

Al 6 weken zit ik binnen.
Al 6 weken kon ik nergens zelfstandig heen.

Lopen kon ik nog geen 100 meter, dus dat schoot niet op.
Fietsen ging ook niet, had al moeite met opstappen.
Autorijden had misschien wel gekund, maar als ik  op de bestuurdersstoel ga zitten, loopt de gordel precies over de wond en is dus zeer pijnlijk. Ook geen optie dus.

Nu kan ik weer redelijke afstanden lopen, dus kan ik weer zelfstandig op stap.
Ik hoef niet meer door vrouwlief weggebracht te worden, kan weer helemaal zelf.

Vanmiddag gaat het gebeuren, voor het eerst in 6 weken tijd ga ik in mijn eentje weer de deur uit.
Lopend naar de bushalte, is toch in mijn tempo wel een minuut of 4 denk ik. Normaal hooguit 2 minuten schat ik. Daarna met de stadsbus naar het centrum.

Wat ik daar ga doen?
Tja dat is iets minder leuk.

Ik ga vanmiddag naar de mondhygiëniste, krijg daar een behandeling tegen paradontitis.
De helft van mijn mond wordt verdoofd en dan gaat ze die helft van het gebit reinigen, duurt ongeveer anderhalf uur. Aanstaande maandag gaat ze dan de andere helft doen.
Daarna kan ik weer naar huis… met pijnlijke buik en half verdoofd gebit .

Het scheelt dat in die tijd vrouwlief weer terugkomt van haar werk….. kan ze mij mooi weer ophalen.

Gebit

UPDATE  UPDATE  UPDATE  UPDATE 

Helaas, helaas, ik mocht toch niet alleen met de bus richting binnenstad. Vrouwlief was zo lief om een half uur eerder vrij te nemen van haar werk om mij weg te brengen.