samenwerken

Zoals jullie misschien wel weten (of niet) werk ik part time bij een vleeswarenfabriek.
Mijn vrouw werkt daar ook, zij werkt daar full time.
Vrouw werkt daar in twee ploegen, vroege en late dienst.

Ik werk daar de even weken in de nachtdiesnt en de oneven weken huppel ik daar 2 avonden rond.
De weken dat ik er in de avond loop, heeft mijn vrouw late dienst.
We werken dan dus samen, want we werken op dezelfde afdeling.

Sterker nog, als de leidinggevende afwezig is, is mijn vrouw zijn vevanger, moet ze dus leiding geven aan mij.

Vorige week had ik in plaats van nachtdienst een late dienst en mijn vrouw een vroege dienst.
Nu wil het geval, dat de leidingevende van die ploeg een uurtje naar huis moest tussendoor en ik hem mocht vervangen.

Twee collega’s vonden dat dat vriendjespolitiek was, dat dat kwam omdat mijn vrouw zo’n zelfde functie heeft en dat zij dus mijn kruiwagen is….

Misschien is dat ook wel zo, misschien ook wel niet..

Mijn vraag/probleem: moet ik weigeren om te vervangen, of moet ik er gewoon boven staan en wel gaan vervangen???

Zelf vind ik dat ik gewoon moet vervangen als mij dat gevraagd wordt, ik neem aan dat zo’n groot bedrijf toch eerder kiest voor kwaliteit en niet voor iemand kiest die toevallig een partner heeft in dezelfde funtie.

Wat vinden jullie???

Advertenties

paardrijden

Gisteravond moest mijn dochter weer naar therapeutisch paardrijden.
Een van de vrijwilligsters kon niet gisteravond, dus mocht ik invallen, erg leuk om eens te doen.

We gingen een buitenrit maken…….. pfff, in stap, in draf, weer in stap, nog eens in draf…. kwam erachter dat ik nodig eens aan mijn conditie moet gaan werken

Tijdens de rit liep ik naast G. , een vrouw van 34 met een geestelijke beperking.
Ze kletst je de oren zowat van het hoofd, lees maar een stukje van onze conservatie tijdens het stappen (in draf ben ik niet in staat om te kletsen )

G.: oh, kijk Pamitsha, daar lopen 3 koeien..
P.: Ja, ik zie ze, leuke beesten hoor..
G.: Niet zo rennen koeien…dan wordt de melk zuur..
P.: Dan wordt het misschien wel karnemelk
G.:……….
G.: Maar P. als ze nog harder lopen, wordt het dan slagroom??
P. : Misschien wel….
G.: Rennen koeien, rennen koeien, jullie zijn nu slagroomkoeien, RENNEN, RENNNEN, RENNNNEN…..
P.:

trots

Yessssssss, het is goed gegaan
Vanmorgen moest ik een presentatie houden op het werk over de borging van de Bfa op onze afdeling. Zie Bureau voor fysieke arbeid
Bij dit bureau ben ik opgeleid als coach. Is reuze leuk werk om te doen
Vanmorgen was de interne coach ochtend en moest er van elke afdeling iemand een presentatie houden over een onderwerp.
Dit jaar was ik dus aan de beurt om dat te verzorgen voor onze afdeling.

En………. ik heb het toch maar mooi voor elkaar gekregen om dat zonder rood hoofd en zonder stotteren voor elkaar te krijgen
Ben toch TROTS op mijzelf!!

Ook trots ben ik op mijn dochter.
Elke woensdagavond gaat ze naar therapeutisch paardrijden. Paardrijden voor mensen met een beperking (geestelijk of lichamelijk).
Dat doet ze nu pas een half jaar en ze gaat met sprongen vooruit!
Ze rijdt zelfs zonder begeleiding rond in de bak, ik bedoel…. niemand die er dus naast loopt om paard of dochter in bedwang te houden.
Ze rijdt in stap en zelfs in draf Ze kan zelfs al over een balk heenspringen die 10 cm van de grond af hangt, zonder van het paard af te vallen

Vanavond gaan we weer, en kan ik weer als trotse moeder toekijken

weekend

En toen was het weekend weer voorbij….
De kinderen waren hier afgelopen weekend, en het was reuze gezellig
Zaterdagmiddag zijn we even de stad in geweest, dochter had nieuwe broeken nodig.
Ze had leuke gezien op de markt en die wou ze wel erg graag hebben, nou dat kon geregeld worden

De grootste lol hadden de kinderen toen ik aangesproken werd door een man, die vroeg of hij mij wat mocht vragen. Nou had ik een goed humeur, dus dat mocht…
Vroeg hij mij of ik wou meewerken aan een interview… hij en een aantal collega’s waren bezig met het maken van een film.
Of ik bereid was om voor de camera drie vragen te beantwoorden, het enige wat ik mocht weten was de titel van de film: Een bijzondere dag.

Nou…. ik wist niet hoe had ik weg moest lopen…. ik en voor de camera…. niks voor mij

Er zijn nauwelijks foto’s te vinden waar ik op sta en dan zal ik mee gaan werken aan een film.
Echt niet…..

Ik heb voor ik weggerend ben, die man nog wel vriendelijk bedankt voor de eer… dat nog net wel.

Maar een camera… die hou ik het liefst zelf vast… weet ik zeker dat ik niet in beeld kom

pasen

Tja en toen was pasen voorbij…
Waren niet echt geweldige dagen voor mij, je moet weten dat 2 van mijn 3 kinderen niet thuis wonen, maar bij mijn ex.
De jongste woont wel bij ons, maar haar twee broers dus niet.
De kinderen zijn elk weekend samen, of hier of bij mijn ex en dat gaat altijd erg goed.
Afgelopen weekend waren ze bij mijn ex, en de afspraak was dat ze tweede paasdag hier zouden zijn.
Maar…. de jongens hadden geen zin om te komen

Tja en daar sta je dan als moeder…. moet je ze verplichten of juist niet??

Ik heb sterk het idee dat als ik ze ga verplichten (ze zijn 19 en 14) dat het dan toch niet gezellig wordt.

Ik hou me maar een beetje op de been met het feit dat een jongen van 19 die elke 14 dagen trouw een weekend bij zijn moeder komt, een uitzondering is, en een jongen van 14 die zonder mopperen ook elke 14 dagen komt, ook een compliment waard is.

Maar zo’n eerste keer dat ze zeggen dat ze liever niet komen… doet toch pijn…. zou het ooit wennen????

deurbel

Afgelopen maandag moesten we ’s middags naar het werk voor een presentatie.
Rond de klok van 13.00 uur zijn we hier weggereden.

Volgens de buuf werd er hier om ongeveer half twee aangebeld
En….. bleef de deurbel vervolgens hangen

DING DONG DING DONG DING DONG DING DONGDING DONG DING DONG DING DONG

Tja, wat doe je dan als buurvrouw zijnde???
De mijne deed het volgende:

wachtte eerst eens 5 minuten af…
zocht haar potje met tandenstokers…
en vertrok richting onze voordeur, met daarachter een paar blaffende honden..

Aangekomen bij de voordeur heeft ze geprobeerd om mijn bel te repareren met een tandenstoker..lukte dus niet.
Nieuwsgierige overburen kwamen er ook eens bijstaan, hebben er ook een paar tandenstokers aan verspeeld, maar de bel bleef maar dingdongen en de honden bleven maar blaffen. Ze lieten zelfs horen hoe wolven joelen…..

Ten einde raad is ze op een gegeven moment maar weer naar binnen gegaan en heeft besloten om haar huis dan maar te gaan stofzuigen met de radio hard aan..

Dus toen we uiteindelijk thuiskwamen om half 4, hoorden we een stofzuiger, een radio die vol uit stond en ergens op de achtergrond DING DONG DING DONG

Binnen zat dochterlief met koptelefoon op achter de pc (zij was ondertussen thuis gekomen van school) en lagen de honden bijna met de poten over hun oren in de mand.
Dochterlief had ook geprobeerd om de bel uit te krijgen, maar lukte haar dus ook niet. Wel kon ze de honden stil krijgen.

Ma tegen dochter: “Werd je niet gek van dat kabaal??”
Dochter:”Ja, die buurvrouw lijkt wel niet wijs om de radio zo hard aan te zetten!!”

tandarts

Vandaag was de dag aangebroken dat ik weer een bezoek mocht brengen aan de tandarts.
De preventie-assistente had een paar weken geleden twee gaatjes in mijn gebit ontdekt en dat zou de tandarts gaan vullen vandaag.
Alles lag al klaar toen ik binnenkwam..

Eerst het gaatje links onder gevuld, dat ging zonder problemen.
Toen was het gaatje rechtsonder aan de beurt. Dat was een heel ander verhaal… dat gaatje bevindt zich onder mijn tandvlees.
Ik had van te voren al bedacht dat dat vast een erg bloedrige toestand op zou leveren, zag er dus eigenlijk ook wel een beetje tegenop.

Maar wat bebeurde er: de tandarts bekeek de boel eens in mijn mond, keek eens naar de foto die er bij de controle van gemaakt was…… en besloot er helemaal niet aan te beginnen!
Volgens hem richtte hij dan meer schade aan dan dat hij repareerde, want het gaatje zit vlak bij de wortelsplitsing.

Op dat moment was ik blij dat ik weer de stoel uit kon…. maar nu vraag ik mij al een paar uur af:
Heb ik nu wel zo veel geluk gehad vanmorgen of heb ik nu juist pecht gehad?????